خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۰۵ - پند پدر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوروز و اورمزد و مه فرودین رسیدخورشید از نشیب سوی اوج سر کشید
۲
سال هزار و سیصد و هشت از میان برفتسال هزار و سیصد و نه از کران رسید
۳
سالی دگر ز عمر من و تو به باد شدبگذشت هرچه بود، اگر تلخ اگر لذیذ
۴
بگذشت بر توانگر و درویش هرچه بوداز عیش و تلخ‌کامی، وز بیم و از امید
صفحهٔ ۱ از ۱۲