خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زرگر آفتاب را بسته گاز می‌کنیکرته شام را ز مه نقش و طراز می‌کنی
۲
روز و شب و نتایج این حبشی و روم رابر مثل اصولشان گرد و دراز می‌کنی
۳
گاه مجاز بنده را حق و حقیقتی دهیو آنک حقیقتی بود هزل و مجاز می‌کنی
۴
این چه کرامت است ای نقش خیال روی اوبا درهای بسته در خانه جواز می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۳