خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنک بخورد دم به دم سنگ جفای صدمنیغم نخورد از آنک تو روی بر او ترش کنی
۲
می چو در او عمل کند رقص کند بغل زندز آنک نهاد در بغل خاص عقیق معدنی
۳
مرد قمارخانه‌ام عالم بی‌کرانه‌امچشم بیار در رخم بنگر پیش روشنی
۴
ننگرد او به رنگ تو غم نخورد ز جنگ توخواجه مگر ندیده‌ای ملک و مقام ایمنی
صفحهٔ ۱ از ۳