خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه افسردی در آن گوشه چرا تو هم نمی‌گردیمگر تو فکر منحوسی که جز بر غم نمی‌گردی
۲
چو آمد موسی عمران چرا از آل فرعونیچو آمد عیسی خوش دم چرا همدم نمی‌گردی
۳
چو با حق عهدها بستی ز سستی عهد بشکستیچو قول عهد جانبازان چرا محکم نمی‌گردی
۴
میان خاک چون موشان به هر مطبخ رهی سازیچرا مانند سلطانان بر این طارم نمی‌گردی
صفحهٔ ۱ از ۳