خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۴۶ - تغزل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتا اگرچه به صورت تو زادهٔ بشریولی به روی درخشان، سلاله قمری
۲
بشر نزاده چنین ماه روی غالیه مویچگونه باورم آیدکه زادهٔ بشری
۳
به چهر و سیما فرزند ماه گردونیبه قد و بالا مانند سرو کاشمری
۴
قمر شناسمت ار غمگسار بوده قمرپری بخوانمت ار آشکار گشته پری
صفحهٔ ۱ از ۴