خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیدم کاشتری گم شد ز کردی در بیابانیبسی اشتر بجست از هر سوی کرد بیابانی
۲
چو اشتر را ندید از غم بخفت اندر کنار رهدلش از حسرت اشتر میان صد پریشانی
۳
در آخر چون درآمد شب بجست از خواب و دل پرغمبرآمد گوی مه تابان ز روی چرخ چوگانی
۴
به نور مه بدید اشتر میان راه استادهز شادی آمدش گریه به سان ابر نیسانی
صفحهٔ ۱ از ۳