خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا باشد دورویان را میان عاشقان جاییکه با صد رو طمع دارد ز روز عشق فردایی
۲
طمع دارند و نبودشان که شاه جان کند ردشانز آهن سازد او سدشان چو ذوالقرنین آسایی
۳
دورویی با چنان رویی پلیدی در چنان جوییچه گنجد پیش صدیقان نفاقی کارفرمایی
۴
که بیخ و ریشه جان را همه رگهای شیران رابداند یک به یک آن را به دیده ی نورافزایی
صفحهٔ ۱ از ۳