خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی یا دیده عقلی تو یا نور خدابینیچراغ افروز عشاقی تو یا خورشیدآیینی
۲
چو نامت بشنود دلها نگنجد در منازلهاشود حل جمله مشکلها به نور لم یزل بینی
۳
بگفتم آفتابا تو مرا همراه کن با توکه جمله دردها را تو شفا گشتی و تسکینی
۴
بگفتا جان ربایم من قدم بر عرش سایم منبه آب و گل کم آیم من مگر در وقت و هر حینی
صفحهٔ ۱ از ۳