خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا چون ای حیات جان در این عالم وطن دارینباشد خاک ره ناطق ندارد سنگ هشیاری
۲
چرا زهری دهد تلخی چرا خاری کند تیزیچرا خشمی کند تندی چرا باشد شبی تاری
۳
در آن گلزار روی او عجب می‌ماندم روزیکه خاری اندر این عالم کند در عهد او خاری
۴
مگر حضرت نقابی بست از غیرت بر آن چهرهکه تا غیری نبیند آن برون ناید ز اغیاری
صفحهٔ ۱ از ۶