خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانیبازآ تو از این غربت تا چند پریشانی
۲
صد نامه فرستادم صد راه نشان دادمیا راه نمی‌دانی یا نامه نمی‌خوانی
۳
گر نامه نمی‌خوانی خود نامه تو را خواندور راه نمی‌دانی در پنجهٔ ره-دانی
۴
بازآ که در آن محبس قدر تو نداند کسبا سنگ دلان منشین چون گوهر این کانی
صفحهٔ ۱ از ۳