خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم در این گوشه پنهان شده از مستیای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی
۲
از جان و جهان رسته چون پسته دهان بستهدمها زده آهسته زان راز که گفتستی
۳
ماییم در این خلوت غرقه شده در رحمتدستی صنما دستی میزن که از این دستی
۴
عاشق شده بر پستی بر فقر و فرودستیای جمله بلندیها خاک در این پستی
صفحهٔ ۱ از ۳