خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
فقرۀ ۱۵۰، ۱۵۱
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خوردن خورش‌ها حریص مباش، و از هر خورشی مخور و زود زود به سور و خورن بزرگان مشو که ستوه‌آور نباشی.
۲
مشو در خورش تند و بسیار خواربه خوان کسان دست کوتاه دار
۳
به هر خوردنی دست منما درازاز آن خور کجا هست پیشت فراز
۴
به خوان و به سور بزرگان مرووگر رفت باید گران‌جان مشو
صفحهٔ ۱ از ۲