خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمی‌سازد خطِ استاد را
۲
سرو از فریادِ قمری ترکِ رعنایی نکردنیست از حالِ گرفتاران خبر آزاد را
۳
زینهار ایمن ز نیرنگِ خشن‌پوشان مشوکز خس و خارست منزل بیشتر صیاد را
۴
روی سختِ آسمان را امتحان در کار نیستچند بر دندان زنی این بیضهٔ فولاد را
صفحهٔ ۱ از ۳