خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره می‌فزاید مار را
۲
یک جو از دل‌دردِ دیدن‌های رسمی برنداشتپرسشِ ظاهر گرانتر می‌کند بیمار را
۳
از سرِ خوانِ تهی سرپوش یک جانب کندهر سبک‌مغزی که بر سر کج نهد دستار را
۴
از نصیحت کج‌نهادان برنگردند از کجیراست نتوان کرد چون مایل شود، دیوار را
صفحهٔ ۱ از ۳