خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را
۲
خامشی دریا و گفت و گو خس و خاشاکِ اوستپاک‌کن از خار و خس این بحرِ گوهرخیز را
۳
دفترِ گل را به آبِ چشم خواهد پاک شستگر ببیند بلبل آن رخسارِ شبنم‌خیز را
۴
تیزیِ مژگانِ او گفتم شود از خواب کمخوابِ سنگین شد فسان آن دشنهٔ خونریز را
صفحهٔ ۱ از ۲