خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوه‌ای از تلخکامی نیست دوراندیش را
۲
سوزِ دل از دست می‌گیرد عنانِ اختیارشمع نتواند گره زد اشک و آهِ خویش را
۳
خالِ مشکین است ازان سیبِ ذَقَن ظاهر شده؟یا شبِ قدری است گِرد آورده نورِ خویش را
۴
حاصلی غیر از جگر خوردن ندارد راستینان به خون تر می‌شود صبحِ صداقت‌کیش را
صفحهٔ ۱ از ۲