خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
۲
آبِ حیوان است خوی آتشین عشاق راآیهٔ رحمت بود چینِ جبین عشاق را
۳
می‌کند ز آتش سمندر سیرِ گلزارِ خلیلدرد و داغِ عشق باشد دلنشین عشاق را
۴
آنچنان کز چشمه سنبل شسته‌رو آید برونپاک سازد دیده‌های پاک‌بین عشاق را
صفحهٔ ۱ از ۳