خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق رامی‌شود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را
۲
پردهٔ ناموس نتواند حجابِ عشق شدابر چون پنهان کند در زیرِ دامان برق را؟
۳
چرب‌نرمی می‌کند خصم سبکسر را دلیرمی‌شود سنگِ فسان ابرِ بهاران برق را
۴
عاشقان را کثرتِ اغیار سدِّ راه نیستجوشِ خار و خس نسازد تنگ میدان برق را
صفحهٔ ۱ از ۳