خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق راآتشِ هموار می‌باید کبابِ عشق را
۲
در حریمِ ما ندارد شمعِ بی‌فانوسِ راهشاهدِ بی‌پرده می‌سوزد حجابِ عشق را
۳
تیشه‌ای در کارِ هستی می‌کنم چون کوهکنچند دارم در پسِ کوه آفتابِ عشق را
۴
عالمی را آهِ دردآلودِ من دیوانه کردهیچ کافر نشنود بوی کبابِ عشق را!
صفحهٔ ۱ از ۲