خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد مسلسل بوی گل، زنجیر می‌باید مرابند لنگرداری از تدبیر می‌باید مرا
۲
از نسیمِ گل پریشان گردد اوراقِ حواسخلوتی چون غنچه‌ای، تصویر می‌باید مرا
۳
می‌کِشد مجنونِ من ز آمد شدِ مردم ملالپاسبان‌ها از پلنگ و شیر می‌باید مرا
۴
سر به صحرا داده چشمِ سیاهِ لیلیمچشمِ آهو، حلقهٔ زنجیر می‌باید مرا
صفحهٔ ۱ از ۴