خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاسه زانوست جام جم دل آگاه رایوسف از روی زمین خوش تر شمارد چاه را
۲
از غبار خط مشکین حسن می بالد به خودگرد لشکر توتیای چشم باشد شاه را
۳
می نماید حسن در آغوش عاشق خویش رادر کنار هاله باشد حسن دیگر ماه را
۴
اهل غیرت نیست ممکن بازی دنیا خوردشیر چون گردن گذارد حیله روباه را؟
صفحهٔ ۱ از ۵