خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می نماید پایکوبان دار را منصور ماتاک را آتش عنان سازد می پر زور را
۲
هر سبکدستی نیارد نغمه از ما واکشیدناخن شیرست مضراب رگ طنبور ما
۳
کی حصاری می تواند ساخت طوفان را تنور؟نیست ممکن خم برآید با می پر زور ما
۴
زخم ما را هر شکرخندی نمی آرد به شوربر نمکدان قیامت می زند ناسور ما
صفحهٔ ۱ از ۳