خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما
۲
هر که دولت یافت، شست از لوح خاطر نام مااوج دولت طاق نسیان است در ایام ما
۳
قسمت ما زین شکارستان به جز افسوس نیستدانه اشک تلخ می گردد به چشم دام ما
۴
مردمی گردیده است از چشم خوبان گوشه گیرچین ابرو مد انعام است در ایام ما
صفحهٔ ۱ از ۴