خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما
۲
در غریبی، آشنا از آشنا هرگز نیافتلذتی کز معنی بیگانه می یابیم ما
۳
می توان از نقطه ای دریافت صد طومار حرفتار و پود دام را از دانه می یابیم ما
۴
موشکافان را نمی گردد صف مژگان حجابپیچ و تاب زلف را از شانه می یابیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳