خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
۲
عینک بینایی ما دوربین افتاده استفیض شنبه از شب آدینه می یابیم ما
۳
آنچه از پیر طریقت کشف نتواند شدندر خرابات از می دیرینه می یابیم ما
۴
شب به چشم ما نسازد روز روشن را سیاهفیض صبح از سینه بی کینه می یابیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳