خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما
۲
دیده خونخوار ما را نیست سیری از شکارخاکساری را به خود چون دام می بندیم ما
۳
فیض بالادست مینا را طلب در کار نیستچون لب ساغر، لب از ابرام می بندیم ما
۴
می شود همچون فلاخن شهپر پرواز ماسنگ اگر بر جان بی آرام می بندیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳