خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما
۲
آبروی بی نیازی چشمه حیوان ماستکی چو اسکندر غم آب بقا داریم ما؟
۳
گر به درد و داغ روزافزون خود قانع شویمبرگ عیش آماده تا روز جزا داریم ما
۴
جنگ دارد دولت دنیا و امنیت به همجا به زیر تیغ از بال هما داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۵