خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
۲
تا غبار خط او را در نظر داریم مامنت روی زمین بر چشم تر داریم ما
۳
فکر ما هر روز گردد یک سر و گردن بلندتا نهال قد او را در نظر داریم ما
۴
خار دامن می شود رنگ سبک پرواز راچون ازان مژگان گیرا چشم برداریم ما؟
صفحهٔ ۱ از ۳