خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
۲
بلبلان در راه ما بیهوده می ریزند خاردیده ای از دامن گل پاکتر داریم ما
۳
زورق ما گرچه شد یکرنگ دریا چون حبابهمچنان اندیشه از موج خطر داریم ما
۴
از پی روپوش، صندل بر جبین مالیده ایمورنه سر را از برای دردسر داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۲