خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
۲
قطره گوهر می شود در دامن بحر کرمآبروی خویش در میخانه می ریزیم ما
۳
در خطرگاه جهان فکر اقامت می کنیمدر گذار سیل، رنگ خانه می ریزیم ما
۴
در دل ما شکوه خونین نمی گردد گرههر چه در شیشه است، در پیمانه می ریزیم ما
صفحهٔ ۱ از ۴