خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما
۲
کوری آلوده دامانان وسواس صلاحدختر رز را به چشم پاک می بینیم ما
۳
کعبه دل را که ساق عرش تا زانوی اوستاز شکاف سینه صد چاک می بینیم ما
۴
هر سر مژگان ما شمع تجلی می شودچون در آن رخسار آتشناک می بینیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳