خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم مارو نمی‌تابیم از سیلاب، دریاییم ما
۲
پردهٔ غفلت نمی‌گردد بصیرت را حجابگرچه از پوشیده چشمانیم، بیناییم ما
۳
مطلب ما گوهر عبرت به دست آوردن استگر به ظاهر همچو طفلان در تماشاییم ما
۴
شبنم ما را ز گل آتش بود در زیر پاکز نظربازان آن خورشید سیماییم ما
صفحهٔ ۱ از ۳