خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
۲
با سیه کاری طمع داریم حسن عاقبتدولت بیدار را در خواب می جوییم ما
۳
شکوه با ناراستی از چرخ کجرو می کنیمراستی در جوی کج از آب می جوییم ما
۴
چون کتان هر چند از ماه است زخم ما، همانمرهم کافوری از مهتاب می جوییم ما
صفحهٔ ۱ از ۳