خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازهادر میان مهر خاموشی گره آوازها
۲
در تلاش جستجویت سر به هم آورده اندمقطع انجام ها و مطلع آغازها
۳
در زمین بوس جلالت، طایران قدس راآه خون آلود گردد رشته پروازها
۴
یک دل بیدار در نه پرده افلاک نیستپرده خواب است گویا پرده این سازها
صفحهٔ ۱ از ۲