خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیااز شکست دل نگردد سیر هیچ این آسیا
۲
می شود از دل شکستن تیزتر دندان اوحیرتی دارم ز دندان سختی این آسیا
۳
حرص پیران شد زیاد از ریزش دندان به ناندانه خواهد بیش چون افتد ز کار این آسیا
۴
نه همین تنها ز تیغ ماه نو خون می چکدتیغ خونریزی بود هر پره ای زین آسیا
صفحهٔ ۱ از ۷