خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا
۲
درین میدان جدل با دشمنان کاری نمی سازدسپر انداختن، از تیغ جوهر می برد اینجا
۳
چه باشد قسمت ما دور گردان از وصال گل؟که با آن قرب، شبنم دیده تر می برد اینجا
۴
درین دریا به غواصی گهر مشکل به دست آیددل هر کس که گردد آب، گوهر می برد اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳