خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه اگر باز بر این شکل بتابیما را و جهان را تو در این خانه نیابی
۲
چون کوه احد آب شد از شرم عقیقتچه نادره گر آب شود مردم آبی
۳
از عقل دو صدپر دو سه پر بیش نمانده‌ستو آن نیز بدان ماند که در زیر نقابی
۴
ای عشق دو عالم ز رخت مست و خرابندباری تو نگویی ز کی مست و خرابی
صفحهٔ ۱ از ۵