خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر روز بگه ای شه دلدار درآییجان را و جهان را شکفانی و فزایی
۲
یا رب چه خجسته‌ست ملاقات جمالتآن لحظه که چون بدر بر این صدر برآیی
۳
هر جا که ملاقات دو یار است اثر توستخود ذوق و نمک بخش وصالی و لقایی
۴
معنی ندهد وصلت این حرف بدان حرفتا تو ننهی در کلمه فایده زایی
صفحهٔ ۱ از ۴