خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا راکه بر موی میان مور در صحرا نهی پا را
۲
قدم بیجا نهادن در قفا دارد پشیمانیادا کن سجده سهوی اگر بی جا نهی پا را
۳
حضور کنج عزلت گر ترا از خاک بردارداگر در خلد خوانندت به استغنا نهی پا را
۴
به دامان تجرد گر سبکروحانه آویزیچو عیسی از زمین بر عالم بالا نهی پا را
صفحهٔ ۱ از ۴