خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را
۲
ندارد صرفه‌ای آیینه ما را جلا دادنشود رسوای عالم هر که رسوا می‌کند ما را
۳
تماشای بساط زودسیر عالم امکاننظر پوشیدنی دارد که بینا می‌کند ما را
۴
اگر روشنگر حیرت به حال ما نپردازدکه دیگر ساده از نقش تمنا می‌کند ما را؟
صفحهٔ ۱ از ۳