خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز که صبح است و صبوح است و سکاریبگشای کنار آمد آن یار کناری
۲
برخیز بیا دبدبه عمر ابد بینرستند و گذشتند ز دمهای شماری
۳
آن رفت که اقبال بخارید سر ماای دل سر اقبال از این بار تو خاری
۴
گنجی تو عجب نیست که در توده خاکیماهی تو عجب نیست که در گرد و غباری
صفحهٔ ۱ از ۲