خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگریز ز آتش که چنین خام بمانیگر بجهی از این حلقه در آن دام بمانی
۲
مگریز ز یاران تو چو باران و مکش سرگر سر کشی سرگشته ایام بمانی
۳
با دوست وفا کن که وفا وام الست استترسم که بمیری و در این وام بمانی
۴
بگرفت تو را تاسه و حال تو چنان استکز عجز تو در تاسه حمام بمانی
صفحهٔ ۱ از ۲