خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی راکه عشاق از خدا خواهند تقریب جدایی را
۲
مرا سرگشته دارد چشم بی پروا نگاه اونگردد هیچ کس یارب هدف تیر هوایی را!
۳
تویی کز آشنایان گرد بر می آوری، ورنهرعایت می کند دریا حقوق آشنایی را
۴
زمین ساده لوحان زود رنگ همنشین گیردکه دارد گل ز شبنم یاد رسم بی وفایی را
صفحهٔ ۱ از ۳