خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از میناسفال تشنه لب فیض دگر می گیرد از مینا
۲
نگردد عشق خون آشام غافل از دل پر خونکه در هر ساغری ساقی خبر می گیرد از مینا
۳
مرا بر اختر اقبال ساغر رشک می آیدکه در هر گردشی جان دگر می گیرد از مینا
۴
نمی ماند ز گردش آسیا تا آب می آیدز دور افتد چو ساغر، بال و پر می گیرد از مینا
صفحهٔ ۱ از ۴