خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان جای بیا خواجه بدین جای نه جاییکاین جاست تو را خانه کجایی تو کجایی
۲
آن جا که نه جای است چراگاه تو بودهستزین شهره چراگاه تو محروم چرایی
۳
جاندار سراپرده سلطان عدم باشتا بازرهی از دم این جان هوایی
۴
گه پای مشو گه سر بگریز از این سومستی و خرابی نگر و بیسر و پایی
صفحهٔ ۱ از ۳