خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شاه تو ترکی عجمی وار چراییتو جان و جهانی تو و بیمار چرایی
۲
گلزار چو رنگ از صدقات تو ببردندگلزار بده زان رخ و پرخار چرایی
۳
الحق تو نگفتی و دم باده او گفتای خواجه منصور تو بر دار چرایی
۴
در غار فتم چون دل و دلدار حریفنددلدار چو شد ای دل در غار چرایی
صفحهٔ ۱ از ۳