خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا
۲
ندارد تربیت تأثیر در دلهای ظلمانیکه عنبر را نسازد پخته جوش سینه دریا
۳
تپیدن گوهرم را قطره سیماب می سازدچو می افتم به فکر صحبت دیرینه دریا
۴
به وصل گوهر شهوار آسان نیست پیوستنکه هر گرداب باشد مهر بر گنجینه دریا
صفحهٔ ۱ از ۲