خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک روز مرا بر لب خود میر نکردیوز لعل لبت جامگی تقریر نکردی
۲
زان شب که سر زلف تو در خواب بدیدمحیران و پریشانم و تعبیر نکردی
۳
یک عالم و عاقل به جهان نیست که او رادیوانه آن زلف چو زنجیر نکردی
۴
بگریست بسی از غم تو طفل دو چشمموز سنگ دلی در دهنش شیر نکردی
صفحهٔ ۱ از ۴