خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
۲
تیرباران قضا را سپر تسلیمیمنیست چون شیر محابا ز نیستان ما را
۳
حال ما را غم آینده مشوش نکنددر بهاران نبود فکر زمستان ما را
۴
به نسیمی سر شوریده خود می گیریمنیست چون شمع تعلق به شبستان ما را
صفحهٔ ۱ از ۲