خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
۲
تو به چندین نظر لطف نبینی در ماما به یک دیده ز صد جا نگرانیم ترا
۳
نیست نظاره رخسار تو مخصوص به چشماز سراپا، به سراپا نگرانیم ترا
۴
پرده چشم سزاوار تماشای تو نیستاز سراپرده دلها نگرانیم ترا
صفحهٔ ۱ از ۳